Marleen Jooris

Marleen JoorisMarleen Jooris
"Ik maakte me niet al te veel illusies dat mama nog veel begreep van wat we haar vertelden, maar ik ben er wel van overtuigd dat ze een gevoelige antenne had voor de toon waarop je sprak en de sfeer die je meebracht, voor hartelijkheid, aandacht en lichaamstaal zoals een omhelzing. Mama kon intens genieten van een knuffel en een liefkozing, dit toonde ze door haar gezicht tegen het mijne te drukken of door mij zoentjes te geven. Dat gaf mij steeds een warm, deugddoend en een verbonden gevoel." (Marleen Jooris, fragment uit haar getuigenis over omgaan met haar moeder met dementie)

Woonplaats

Minderhout (Hoogstraten)

Mijn persoonlijke ervaring met dementie

Mijn moeder leed aan de ziekte van Alzheimer en is na een heel lang ziekteproces in 2010 overleden. Om op een goede manier met haar te leren omgaan heb ik contact opgenomen met de Vlaamse Alzheimer Liga. Via hun gratis nummer 0800 152 25 kreeg ik niet alleen veel praktische informatie en tips, ik vond er vooral een luisterend oor.

Een voorbeeld: na vaders overlijden vroeg mama dikwijls waar vader was. Ze geraakte overstuur als ik haar vertelde dat hij gestorven was en haar de overlijdensbrief toonde. Ik leerde op een andere manier in te spelen op haar vragen door te zeggen: “Je hebt veel van vader gehouden hé, vertel eens hoe jullie elkaar hebben leren kennen." Mama vertelde het hele verhaal met veel enthousiasme en vergat haar eerder gestelde vraag. Tijdens haar ziekteproces heb ik beetje bij beetje en onbewust afscheid van haar genomen: niet meer alleen kunnen eten, incontinent worden, mij niet meer herkennen, geen gezellige gesprekken meer, stiltes, ... Toen mama overleed kon ik zeggen: “Het is goed zo, je hebt een lange weg afgelegd, rust nu maar."

Wat voor mij een juist en volledig beeld van dementie is

Vroeger associeerde ik dementie met een oudere (zielige) persoon die afhankelijk en passief was. Maar als ik terugkijk naar de vele mooie momenten met moeder, de wandelingen, het kijken naar spelende kinderen, samen oude liedjes zingen, ... dan besef ik dat we samen hebben genoten en kan ik mij daaraan optrekken. Ook als het enige contact in de laatste fase een warme knuffel, een zoen of een streling is... blijf dit doen! Hij of zij heeft er deugd aan en voelt nog, hoewel ze dat niet altijd laten blijken. We mogen ook zeker de mantelzorgers niet vergeten. Zij hebben nood aan een bemoedigend woord. Ze moeten er af en toe ook eens tussenuit kunnen om de nodige energie op te doen om weer verder te kunnen, want het is dikwijls een langdurig en slopend proces dat veel van hen vraagt.

Waarom ik de boodschap 'Vergeet dementie, onthou mens' mee wil uitdragen

Ik vind het heel belangrijk dat men - eenvoudig en vlug - de nodige informatie over dementie kan vinden en men vanaf het begin weet hoe op een goede manier met personen met dementie om te gaan. We vergeten soms dat ze ook gevoelens hebben! Het is niet nodig om schroom te hebben: durf het te benoemen, spreek 'dementie' uit. Hoe meer mensen er over horen, hoe sneller het taboe doorbroken wordt. 

Je kan mij contacteren voor:

  • Interview met lokale pers
  • Interview met (info)bladen van verenigingen
  • Deelname aan panelgesprekken/praatavond/debatavond
  • Lezing over beeldvorming over dementie
  • Persoonlijke getuigenis/eigen verhaal op een infoavond

Ik ben bereid mij te verplaatsen tot 50 à 60 km rond Hoogstraten.
Vergoeding: € 30 vrijwilligersvergoeding + verplaatsingsvergoeding à € 0,30/km.

Wil je hun hulp inroepen voor een interview, een voorwoord, een foto of een debatavond? Vul dan dit aanvraagformulier in.

Meer ambassadeurs en getuigen

Jeske  D’haene
Ambassadeur

Jeske D’haene

Kristien Steels
Ambassadeur

Kristien Steels

Griet Teck
Ambassadeur

Griet Teck